• Μεγάλα γράμματα
  • Κανονικά γράμματα
  • Μικρά γράμματα

ΟΜΙΛΙΑ του Διοικητή ΝΑ.Σ.ΧΙ., Αντιπλοίαρχου Σωτηρίου Πουλή Π.Ν. στον εορτασμό του Αγίου Νικολάου Βροντάδου την 06-12-2012

E-mail Εκτύπωση PDF

GENΟΜΙΛΙΑ

Του Διοικητή ΝΑ.Σ.ΧΙ., Αντιπλοίαρχου Σωτηρίου Πουλή Π.Ν.

Στον εορτασμό του Αγίου Νικολάου Βροντάδου την 06-12-2012 

Όπως όλοι γνωρίζουμε, με τον αυστηρά γεωγραφικό όρο η Ελλάδα εντάσσεται στις χερσονήσους, ένα κομμάτι ξηράς που εισχωρεί στη θάλασσα. Εάν όμως συνυφάνουμε τη γεωγραφία και τον ιστορικό λυρισμό, αναλογιστούμε την ιστορία του Ελληνικού Έθνους και συνυπολογίσουμε τα περίπου 3.000 νησιά μας, δεν θα ήταν υπερβολή να αντιστρέψουμε τον όρο και να ισχυριστούμε ότι η Ελλάδα είναι μάλλον ένα κομμάτι θάλασσας που κάπου-κάπου διακόπτεται από ξηρά.

Άλλωστε αυτή φαίνεται να ήταν και η αντίληψη του Πλάτωνα, ο οποίος θεωρούσε τους Έλληνες ως «Αμφίβιο Γένος Ανθρώπων». Αλλά και πολύ μεταγενέστερα ο Ακαδημαϊκός Νικόλαος Κόκκινος, το έργο του οποίου αναφέρεται στον ομφάλιο λώρο που συνδέει τον Ελληνισμό με τη θάλασσα, μας χαρακτήρισε ως «θαλασσοχαρείς» και « θαλασσομανείς» .

Η ιστορία πάντως δικαιώνει αυτές τις θέσεις αφού οι Έλληνες όλων των εποχών, με τη βοήθεια της θάλασσας οικοδόμησαν το πολιτισμικό τους θαύμα και διασφάλισαν την ελευθερία τους.

Όλα αυτά είναι και ο λόγος που η σημερινή γιορτή, αποτελεί κάτι το μοναδικό που αγκαλιάζει τους απανταχού της γης Έλληνες.

Σήμερα είναι διπλή εορτή. Εορτάζουμε τον Άγιο Νικόλαο, τον Άγιο που τον θέλουμε να είναι πάντα στην πλώρη μας, μόνιμος «οπτήρας» και «τιμονιέρης» των καραβιών μας. Η σκέψη κάθε Έλληνα ναυτικού στρέφεται με ευλάβεια και βαθιά πίστη στην σεπτή μορφή του Αγίου Νικολάου. Σ’ αυτόν όλοι μαζί, ναυτικοί και οι άνθρωποι τους, εναποθέτουν με εμπιστοσύνη τις ελπίδες τους, επειδή ποτέ δεν αρνήθηκε τη βοήθεια του στους ευσεβείς Έλληνες ναυτικούς.

Εορτάζουμε τον Άγιο που αφοσιώθηκε στην χριστιανική λατρεία και ανέπτυξε φιλανθρωπική δράση εκποιώντας την πατρική του περιουσία. Χειροτονήθηκε πρεσβύτερος, ταξίδεψε στους Αγίους Τόπους και στη συνέχεια έγινε επίσκοπος των Μύρων της Λυκίας. Εμψύχωσε τους Χριστιανούς κατά τους διωγμούς της Ρώμης και φυλακίστηκε για πολλά χρόνια. Πολλά είναι τα ναυτικά θαύματα που η ιερή παράδοση αποδίδει στον Άγιο, έτσι ώστε να τον καθιερώσουν στην συνείδηση των ναυτικών, σαν τον προστάτη Άγιο τους.

Κεντρικό γεγονός όμως της σημερινής εορτής είναι οι δυο νικηφόρες ναυμαχίες του στόλου μας που έγιναν στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Η πρώτη στο ακρωτήριο της Έλλης της Καλλίπολης στις 3 Δεκεμβρίου του 1912 και η δεύτερη στη Λήμνο στις 5 Ιανουαρίου του 1913.

Θα παραθέσω μόνο δυο τηλεγραφήματα που θεωρώ ότι δίνουν την πλήρη διάσταση των γεγονότων:

Ο ίδιος ο Κουντουριώτης μετά τη ναυμαχία της Λήμνου έστειλε στο Υπουργείο Ναυτικών το εξής τηλεγράφημα: «Εχθρικόν στόλον διευθυνθέντα εις Λήμνον καταναυμαχήσαμεν και κατεδιώξαμεν μέχρι στενών εν οις κατέφυγε εν αταξία. Διάρκεια Ναυμαχίας τρίωρος, έχομεν μόνον τραυματίαν ελαφρώς Δίοπον Σαλπιγκτήν Αγγελήν Φιλιγκάτην. Ζημίαι «ΑΒΕΡΩΦ» επουσιωδέστατοι. Μαχητική δύναμις πλοίου ανέπαφος».

Ο δε προεδρεύων της κυβερνήσεως έγραψε στον Κουντουριώτη: «Διαβιβάσατε εις επιτελείς και πληρώματα ότι κυβέρνησις είναι υπερήφανος δι’ όσα από ενάρξεως πολέμου επιτέλεσαν καταναυμαχήσαντες τον εχθρόν και κατακτήσαντες πάσα τας βορείου Αιγαίου Πελάγους υπό Τουρκικόν ζυγόν νήσους».

Να λοιπόν γιατί ήταν τόσο σημαντικές αυτές οι Ναυμαχίες!

Μα γιατί πέρα όλων των άλλων (απελευθέρωση νήσων, καθοριστική εξέλιξη στο βαλκανικό μέτωπο) έκαναν κάτι που ακόμα και στις μέρες μας αποτελεί εθνικό ζητούμενο. Μετέτρεψαν το Αιγαίο κυριολεκτικά σε ελληνική θάλασσα. Ήταν ίσως η μοναδική ιστορική περίοδο κατά την οποία η ναυτική κυριαρχία στο Αιγαίο υπήρξε απόλυτη και αδιαφιλονίκητη. Ο ελληνικός στόλος κυκλοφορούσε στο Αιγαίο και ελευθέρωνε νησιά με την άνεση που του χάριζε η πεποίθηση και η επίγνωση της δύναμης του.

Και επειδή αυτός που κυριαρχεί στο Αιγαίο μοιραία κυριαρχεί και στην Ελλάδα και σίγουρα στις ψυχές των Ελλήνων, γι’ αυτό και ο Ναύαρχος Κουντουριώτης και το θωρηκτό Αβέρωφ συνυφάνθηκαν και αγαπήθηκαν τόσο πολύ από τους Έλληνες της εποχής των.

Ο Εθνάρχης Ελευθέριος Βενιζέλος από πολύ νωρίς είχε διακρίνει τις ικανότητες ενός άλλου μεγάλου ανδρός, του Ναυάρχου Παύλου Κουντουριώτη. Και εδώ θα σταθώ, γιατί ο Ναύαρχος Κουντουριώτης και ο τότε «Στόλος του Αιγαίου» είναι η μήτρα του σημερινού Πολεμικού Ναυτικού.

Ο Ναύαρχος Κουντουριώτης είναι αυτός που καθόρισε το πρότυπο του σύγχρονου Έλληνα Αξιωματικού του Πολεμικού Ναυτικού:

• Σεμνός

• Με υπερβολική πρωτοβουλία και τόλμη

• Αγαπητός από το πλήρωμα του

• Άρχοντας ως χαρακτήρας και

• Άριστος χειριστής του ναυτικού πολέμου και της ναυτικής τακτικής.

Το δε Πολεμικό Ναυτικό, με τους Βαλκανικούς πολέμους και τη ναυτική κυριαρχία του στο Αιγαίο επανέκαμψε στο ιστορικό προσκήνιο και έθεσε τα σπάργανα της σημερινής του μορφής και διοικητικής δομής. Και τι πλουσιότερη κληρονομιά και πιο στέρεα θεμέλια θα μπορούσε να περιμένει ένα ναυτικό από αυτά που άφησε ο απόηχος των ναυμαχιών της Έλλης και Λήμνου.

Από τότε στο κατ’ εξοχήν θέατρο των επιχειρήσεων, που είναι το Ανατολικό Αιγαίο, το Πολεμικό Ναυτικό, έχει και θα έχει τον κυρίαρχο ρόλο. Αυτό είναι μια νομοτέλεια που πηγάζει από την εκτίμηση ότι το Αιγαίο «θα παραμείνει θάλασσα» και στην επιφάνεια της αλλά και κάτω απ’ αυτήν, αυτά που θα μπορούν να επιχειρούν θα είναι πάντα τα μέσα του Πολεμικού Ναυτικού.

Η ισχύς της χώρας μας στην θάλασσα συμπληρώνεται με το εμπορικό μας ναυτικό. Σε όλους τους αγώνες της πατρίδας, η συμβολή του υπήρξε ανεκτίμητη και η προσφορά του κορυφαία. Τα πληρώματα του είναι οι χωρίς διαπιστευτήρια διπλωμάτες του έθνους. Τα εμπορικά μας καράβια μεταφέρουν το όραμα της φυλής μας το ίδιο διαχρονικά μέσα στους αιώνες.

Στο σημείο αυτό θα ήταν παράληψη μου εάν δεν ανέφερα το Λιμενικό Σώμα το οποίο δίνει το δυναμικό του παρόν στην επιτήρηση των ακτών και των θαλασσών μας, στην προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος, στην πάταξη της παράνομης δράσης, στη φύλαξη των θαλασσίων συνόρων και όταν χρειαστεί αναλαμβάνει από κοινού με το Πολεμικό Ναυτικό δύσκολες αποστολές έρευνας και διάσωσης ανθρώπων που βρίσκονται σε κίνδυνο προσφέροντας κοινωνικό έργο.

Αντί επιλόγου θέλω να θυμίσω ένα αρχαίο αναπάντητο ερώτημα. Ζήτησαν κάποτε από το φιλόσοφο Ανάχαρση να απαντήσει εάν οι ζωντανοί είναι περισσότεροι από τους νεκρούς! Εκείνος για να αποφύγει το όντως δύσκολο ερώτημα, αλλά και για να τιμήσει το ναυτικό επάγγελμα, απάντησε: «Τους Ναυτικούς σε ποια μεριά να τους προσθέσω;»

Είκοσι πέντε αιώνες μετά μπορούμε να απαντήσουμε ότι οι Έλληνες Ναυτικοί δεν ανήκουν ούτε στους τυπικά νεκρούς, ούτε στους συμβατικά ζωντανούς. Είναι αθάνατοι σαν την πατρίδα τους και τις ιδέες της που μετέφεραν και διέσπειραν στην οικουμένη.

Οι Έλληνες Ναυτικοί είναι αυτοί που μετασχημάτισαν σε καθημερινή πρακτική, τη ρήση του Θουκυδίδη ότι είναι όντως: «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος», καθώς και αυτή του Κουντουριώτη: «Ουδέν έθνος δικαιούται να θαλασσοκρατεί, εφ’ όσον δεν θεωρεί τα πολεμικά πλοία προορισμένα να κινδυνεύουν».

Σεβασμιότατε, κύριε Δήμαρχε Αθηναίων, αξιότιμοι εκπρόσωποι των πολιτικών και στρατιωτικών αρχών,

κυρίες και κύριοι, ζητώ την κατανόηση σας για το «ναυτοκεντρισμό» της ομιλίας μου.

Είμαι όμως απόγονος ενός «αμφίβιου γένους» και ως εκ τούτου είμαι και «θαλασσοχαρής» και «θαλασσομανής»

Κλείνοντας, εύχομαι ο Άγιος Νικόλαος να χαρίζει σε όλους υγεία, δύναμη και στους θαλασσοπόρους πάντα να στέκει φύλακας και προστάτης στην πλώρη τους.

ΖΗΤΩ ΤΟ ΕΘΝΟΣ

ΖΗΤΩ ΤΟ ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ

Χάρτης της νήσου Χίου
 

map2  

Χίος το Αγιονήσι ( Μέρος 1ο )

Χίος το Αγιονήσι ( Μέρος 2ο )

Χίος το Αγιονήσι ( Μέρος 3ο )

Βρίσκεσθε εδω: ΤΟΜΕΑΣ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ / ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΟΜΙΛΙΑ του Διοικητή ΝΑ.Σ.ΧΙ., Αντιπλοίαρχου Σωτηρίου Πουλή Π.Ν. στον εορτασμό του Αγίου Νικολάου Βροντάδου την 06-12-2012