Παρασκευή
3 Δεκεμβρίου

Σοφονίου του προφήτου, Σελεύκου των μαρτύρων, Θεοδούλου οσίου, Αγγελή νεομάρτ.

 

KHRYGMATAOMILIES

Ομιλία υπό του Αιδεσιμωτάτου Πρωτοπρεσβυτέρου Δημήτριου Φώτη

Κατά τον Εσπερινό της 20ης Φεβρουαρίου ε.ε.

στον Ι. Ενοριακό Ναό Αγίου Νικολάου (νησί) Βροντάδου.

Ἡ αὐριανή Κυριακ το Τελώνου κα το Φαρισαίου ἀποτελεῖ σημαδιακ μέρα γι τ κκλησιαστικ τος, καθς προσδιορίζει κριβς τν ναρξη μις μεγάλης κα κατ᾿ ξοχν πλούσιας σ εκαιρίες κα φορμς περιόδου μετανοίας τς κκλησίας μας, το Τριωδίου. Δέκα βδομάδες. Ο πρτες τρες, τ προκαταρκτικ Τριώδιο, κα ο πόμενες πτ Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Στν κορυφ ατς τς ναβάσεως βρίσκεται μεγάλη γιορτ πο λοι μας δη π τώρα κάπως σφραινόμεθα κα πο στ βάθος τς ψυχς μας ν πσα στιγμ ατν προσδοκομε, γιορτ το Πάσχα, τς ναστάσεως το Κυρίου.

περίοδος το Τριωδίου νομάζεται «πύλη τς μετανοίας», πόρτα π τν ποία κανες περνάει κα εσέρχεται στ μυστήριο τς μετανοίας, τ ποο εναι τ μυστήριο το Θεο, τς γάπης Του κα το λέους Του, κα τ μυστήριο το νθρώπου, τς πτώσεως κα τς ναστάσεώς του.

μητέρα μας κκλησία μέ τήν πνευματοκίνητη σοφία της καί τήν μετρη γάπη της, μς χαρίζει τήν πνευματική ατή περίοδο γιά νά λθουμε λοι μας σέ πνευματική περισυλλογή, ατοσυγκέντρωση καί νασυγκρότηση.

κκλησία ρχεται στν περίοδο ατ τς μετανοίας ν μς ποκαλύψει τς κρυφς γωνιές το αυτο μας, ν μς φανερώσει τ μυστικ τς νθρώπινης φύσεως, λλ κα τ μυστικά, σα μπορομε ν κατανοήσουμε, το μυστηρίου το Θεο.

Κατά τήν διάρκεια το Τριωδίου προσφέρονται πλοτος, θησαυρός μηνυμάτων μετανοίας. κλεκτά γιογραφικά ναγνώσματα πό τήν Παλαιά καί τήν Καινή Διαθήκη, γλυκύτατοι, κατανυκτικοί μνοι, κατανυκτικές κολουθίες, πως εναι ο κατανυκτικοί σπερινοί, τό Μεγάλο πόδειπνο, Θεία Λειτουργία τν Προηγιασμένων Τιμίων Δώρων, Θεία Λειτουργία το Μεγάλου Βασιλείου, λλά καί κάθιστος μνος δηγον τίς καρδιές τν πιστν τέκνων τς ρθοδόξου κκλησίας μας στήν κατάνυξη, στήν φύπνιση, στήν καλή ρχή τς μετανοίας.

Ατ πιτυγχάνεται μ ποικίλους τρόπους λλ κα μ᾿ ατς τς Κυριακές, ο ποες σν λλοι κρίκοι συναπαρτίζουν τν λυσίδα τν φορμν τς μετανοίας. Ο δύο Κυριακς πο προηγήθηκαν τς Κυριακς το Τελώνου κα Φαρισαίου, εναι ο Κυριακς το Ζακχαίου κα τς Χαναναίας, περικοπς μετανοίας, ο ποες μς παρουσιάζουν πτ παραδείγματα, ετε π μορφ γεγονότων, ετε π μορφ διδακτικν παραβολν.

Τ πρτο στοιχεο τ ποο μς δείχνουν εναι τ πς μετάνοια πηγαίνει, χι κε πο λογικ φαντάζεται, λλ κε πο πάρχει νυποψίαστος χαρακτήρας το ρχομο τς χάριτος. Ποιός θ περίμενε τι μέσα π τ πλθος θ ξεχώριζε Κύριος τν Ζακχαο, τν τελώνη, τν μαρτωλό, ατν ποος εχε κακιά φήμη γι τν σκληρότητά του; Ποιός θ περίμενε τι πάλι θ γνοοσε τελικ Κύριος τν σύσταση κα τν πόδειξη τν μαθητν κα θ πάκουε σ μι λλογεν γυνακα, τν Χαναναία, γι ν τς πιτελέσει τ θαμα, καθς ατ προβάλλοντας τ δική της μετάνοια, ζητοσε τν θεραπεία τς κόρης της; Ποιός θ περίμενε τι γεμτος π ργα γαθ κα το νόμου Φαρισαος, λλ κα φουσκωμένος π τν γωισμό του, δν θ δικαιωνόταν, λλ νας λλος τελώνης, τελώνης τς παραβολς, ποὺ θὰ ἀκούσομε αὔριο, θ φευγε π τν να δικαιωμένος;

Ποιός τέλος θ μποροσε ν φαντασθε τι τ καλ παιδ το πατέρα, πρεσβύτερος υός, θ χανε στν τελικ στροφή τν μισθ τς χάριτος το Θεο κα θ τν κέρδιζε ατς ποος κατασπατάλησε τν περιουσία του μ τν σωτεία του κα μ τν μαρτία του; Δν θ τ ποψιαζόμασταν. μες πιστεύουμε τι τ δρα τς μετανοίας κα τς χάριτος το Θεο συνήθως χαρίζονται σ᾿ ατος ο ποοι χουν κατ κάποιο τρόπο τὴν ξωτερική καθαρότητα. ρχεται μως κκλησία ν μς πε τι χι! Τ δαφος τς μετανοίας δν εναι τ ξωτερικ ργα, λλ εναι τ μυστικ βιώματα. Εναι κρυμμένος νθρωπος, ατς πο δν φαίνεται στος λλους, ἀλλά τὸν βλέπει μως Θες κα τν πιβραβεύει μ ποικίλους τρόπους.

κε πο δν ποψιαζόμαστε οτε μες, νδεχομένως οτε κα οἱ ἴδιοι, τν ρχομ τς χάριτος, κε γαπ Θες ν φωλιάζει κι κε προχέεται χάρη Του. Ατ εναι τ πρτο στοιχεο τς μετανοίας, τ νυποψίαστον τς χάριτος. Αὐτ ποτελε συνήθως χέγγυο τέτοιας ταπεινοφροσύνης, ποία εναι δεκτική, λκυστικ το μυστηρίου το Θεο πάνω στν νθρωπο.

ς δομε κι να δεύτερο, τ ποο ναδύεται μέσα π ατς τς εαγγελικς περικοπές. Στν περικοπ το Ζακχαίου ναφέρεται τι «τ λικί μικρς ν». Χαναναία λέει στν Κύριο τι «κα γρ τ κυνάρια σθίουσι π τν ψιχίων τν πιπτόντων π τς τραπέζης». Κα στν παραβολ το Τελώνου κα το Φαρισαίου διαβάζουμε τι τελώνης «μακρόθεν στς». λες ατς ο φράσεις κφράζουν τν συστολ τς νθρώπινης φύσης, χι τ θράσος, χι τν έρα. πρτος, Ζακχαος, ταν μικρς στ νάστημα κα ατ τν δυσκόλευε ν δε τν Κύριο.

Θες μως δίνοντάς του ατ τ μειονέκτημα το δωσε τν φορμ ν ζήσει προσωπικ τ μυστήριο τς μετανοίας. Στ δεύτερη περίπτωση λιγάρκεια ατς τς γυναίκας, τς Χαναναίας, τι, δηλαδή, δέχθηκε ν εναι σν να σκυλάκι, ποδέχθηκε τν περιφρόνηση τν μαθητν, φιλοξένησε στν ψυχή της κόμη κα τν πόρριψη το Χριστο κα πάντησε στν διο τν Κύριο μ᾿ ατν τν ποστομωτικ τρόπο, «ναί, Κύριε, κι γ εμαι να σκυλάκι, λλ κα τ σκυλάκια τρνε, χι π τ περισσεύματα, λλ τ ψιχουλάκια πο πέφτουν π τ τραπέζι». Κα τελώνης, ν θελε ν εναι κοντ στν Θεό, «μακρόθεν στη». ν ψυχή του θελε ν Τν βλέπει, δν εχε τ κουράγιο ν σηκώσει τ βλέμμα του πάνω Του∙ ν εχε τόση νάγκη ν νοιγε πρς τ χάρη το Θεο, στρέφετο μέσα στν αυτό του κα τυπτε τ στθος του.

Ο νθρωποι ατο τν περικοπν κα τν παραβολν, πο ναφέραμε, μπόρεσαν ν θεωρήσουν τν αυτό τους νάξιο, νίκανο γι τ δρα το Θεο κα γι᾿ ατ πγε Θεός πρς ατούς. χοντας ατ τ δεύτερο χέγγυο τς ταπεινοφροσύνης κανε τν πίσκεψη τς χάριτός Του.

πάρχει καὶ να τρίτο στοιχεο πο βγαίνει π ατς τς περικοπές. Εναι κινητικ διάθεση τς ψυχς. Δν μειναν σ μι κρούλα. Ζακχαος σκαρφάλωσε στ δενδρο γι ν δε. Χαναναία τρεξε κα πγε στν εριχώ, που ταν Κύριος. τελώνης νέβηκε στ να που βρίσκονταν ο νθρωποι το Θεο. Κα τέλος ατς σωτος πρε τ πόδια του κα κολούθησε τν δρόμο τς ντροπς, τν δρόμο τς πιστροφς, ποος μως ταν τελικ δρόμος τς δόξης κα δρόμος τς συναντήσεώς του μ τν Θεό.

Τ παραδείγματα ατ μς δείχνουν τ τρία βασικ στοιχεα τς μετανοίας πο προαναφέραμε: τ πρτο εναι τὸ ἀνυποψίαστον τς χάριτος, τ δεύτερο συστολ τς ταπεινώσεως, κα τ τρίτο εναι κίνηση τς πιθυμίας, διάθεση ν κάνουμε κι μες κάτι. πάρχει κι να τέταρτο. Κι ατ εναι πέρβαση το νθρώπου. Χαναναία ξλθε τν ρίων ατς, Ζακχαος πέδωσε ες τετραπλον τ σα εχε πεξαιρέσει π τος λλους νθρώπους. σωτος δέχθηκε ν μν εναι στ σπίτι το πατέρα του υός, λλ ν το πε «ποίησόν με ς να τν μισθίων σου», δέξε με στ σπίτι σν να δολο, δν θέλω κν ν εμαι παιδί σου γιατί ἀπέτυχα, κατασπατάλησα τν περιουσία σου.

    Ὁ νθρωπος πο μετανοε χει τ διάθεση ν περβε λίγο τν αυτό του κα ν κάνει κάτι παραπάνω: ν ποδώσει τετραπλ, ν προσφέρειλη του τ ζω, ν καταστρέψει τς συνήθειές του, ν κάνει τ πάντα.

Κι ρχεται Θες κα ντιπροσφέρει τ δρα τς μετανοίας. Στν πρτο, στν Ζακχαο, τ δρο ταν πίσκεψη στ σπίτι του. Στ δεύτερη περίπτωση τς Χαναναίας, ταν τ θαμα τς κόρης της. Στν τρίτη περίπτωση, δικαίωση το τελώνη, ὁ ὁποῖος «κατέβη δεδικαιωμένος». Κα τέλος, τ μεγάλο δρο στν σωτο ταν ναγκαλισμός, τ τραπέζι, μόσχος σιτευτός, τ δαχτυλίδι, καινούργια στολή, τ πανηγύρι.

Ατ εναι ο καρπο τς μετανοίας. Ατ εναι τ Πάσχα γι τ ποο μες γωνιζόμαστε. ς ξενικήσουμε τν πορεία περνντας π τν πόρτα, τν πύλη τς μετανοίας, πο εναι αὐριανή Κυριακ το Τελώνου κα Φαρισαίου μ᾿ ατν τν πόφαση.

Ν εμαστε λίγο ταπεινοί, νυποψίαστοι γι τν αυτό μας τι θ λθει χάρη το Θεο. ς χουμε τν λπίδα κι ς ρκεσθομε σ μι γωνιά, χοντας μως τν λπίδα το λέους το Θεο. Τ λεος ζητοσε τελώνης, τ λεος ζητοσε κα Χαναναία. ς κάνουμε τν γνα μας. Τ Τριώδιο εναι ἕνας γώνας. γώνας εναι λόκληρη ζωή μας. Τ μερίδιο το γνα μας ν τ συνεισφέρουμε κι μες.

ς κάνουμε φέτος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, σταυροφορία πνευματική γιά νά ζήσουμε τό Τριώδιο μέ τόν Χριστό μέσα στήν κκλησία μας, νά ζήσουμε τήν μετάνοια, λλά καί νά δώσουμε παράδειγμα, χαρά καί λληλεγγύη στούς συνανθρώπους μας.

Τότε Θες θ χαρίσει κα σ μς, στ τέλος ατς τς περιόδου, τν πανήγυρη το Πάσχα. Θ μς κάνει τν πίσκεψη στν οκο τς ψυχς μας, θ δώσει τ θαμα τς δικς μας ναστάσεως, θ μς χαρίσει τ δικαίωση π τς μαρτίες μας κα τέλος θ μς φιλοξενήσει στν πανηγυρικ πασχάλιο τράπεζα τς ορτίου μέρας τς ναστάσεως που εχόμεθα κ βαθέων, λοι ν συναντηθομε καὶ κανες ν μ λείψει.

Μ τ πνεμα ατ στν ρχ το Τριωδίου πιτρέψτε μας ν εχηθοῦμε καλ πορεία γι ν γιορτάσουμε κα λοι μαζί, που κι ν βρισκόμαστε, τν ελογία τς πνευματικς ναστάσεως κα μέσα στν καρδιά μας. μήν.


Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ