Στο κήρυγμά του ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην Αγία Οικογένεια του Μεγάλου Βασιλείου η οποία ήταν πράγματι μία κατ' οίκον εκκλησία, ένα εργαστήρι Αγίων καθώς η μητέρα του Εμμέλεια, η πατέρας του Βασίλειος, η αδελφή του Μακρίνα (της οποίας την μνήμη πανηγυρίσαμε) ο αδελφός του Γρηγόριος (επίσκοπος Νύσσης και από τους πολυγραφότατους πατέρες της εκκλησίας μας) είναι όλοι Άγιοι της ορθοδόξου εκκλησίας μας. Από την οικογένεια αυτή οφείλουμε να παραδειγματιστούμε και να τρέψουμε τις σημερινές οικογένειες προς τον αγώνα της αγιότητας προσφέροντας τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας στην διακονία της Εκκλησίας μας, στο σώμα του Χριστού. Οφείλουμε να αισθανόμαστε ιδιαιτέρως ευλογημένοι όταν κάποιο από τα παιδιά μας δεχθεί την κλήση να ακολουθήσει το Σταυρό της Ιεροσύνης ή του μοναχισμού. Θα πρέπει να το νιώθουμε ως την ύψιστη τιμή συγκρινόμενη μ τις τιμές και τη δόξα της κοινωνικής καταξίωσης λόγω άλλων αιτιών όπως τα θεωρούμενα κοινωνικώς "καταξιωμένα" επαγγέλματα (ιατροί, νομικοί, δικηγόροι, καθηγητές, οικονομολόγοι, μηχανικοί, κ.ό.). Αν θέλουμε να δούμε την Ελλάδα μας να μένει ζωντανή μέσα στα σημερινά ερείπια, δεν μας μένει άλλο παρά να στρέψουμε τα παιδιά μας στο Χριστό, στην εκκλησία.
Πανηγυρίζοντας την μνήμη της Αγίας Μακρίνης, αδελφής του Αγίου Βασιλείου του Μεγάλου (φωτο/κό υλικό)
Εμφανίσεις: 2410